Als topman van het Katholiek onderwijs en voormalig kinderrechtencommissaris is Bruno Vanobbergen uitstekend geplaatst om zijn visie te geven over de vele uitdagingen waar het onderwijs voor staat. Van het lerarentekort tot de dalende onderwijskwaliteit of de discussie over smartphones op school: het onderwijs blijft onderwerp van maatschappelijk debat. De discussie over de balans tussen onderwijskwaliteit en welzijn is scherper dan ooit. Vanobbergen, die zijn carrière wijdde aan de meest kwetsbare kinderen, weigert te kiezen tussen 'excellentie' en 'zorg'. Voor hem zijn ze onlosmakelijk verbonden. Hij brengt een gepassioneerd pleidooi voor een onderwijs dat ambitieus is voor elk kind, zonder de menselijke maat uit het oog te verliezen.

