Een filosofie van loslaten: voor een leven zonder (zelf)schuld
De vrije wil is een illusie. Wie wij zijn, al onze daden, gedachten en gedragingen zijn gedetermineerd door een combinatie van nature en nurture. Maar als dat zo is, wat betekent dat dan? Zijn mensen dan niet meer moreel verantwoordelijk voor wat ze doen? Kunnen we mensen dan nog wel bestraffen of terechtwijzen? En bestaat er dan ook geen verdienstelijk gedrag meer, geen reden voor erkenning of bewondering? Of moeten we vrije wil dan gebruiken als een nuttige fictie?
Voor Farah Focquaert is het duidelijk: het leven is beter zonder vrije wil. Het noopt ons om wie wij zijn en hoe we ons leven invulling geven (de opvoeding van onze kinderen, het omgaan met je partner, het inrichten van een samenleving) zo te organiseren dat ons gedrag er positief door wordt beïnvloed.
