Brengt de Verlichting ons beschaving en vooruitgang? Of slechts een nieuw soort slavernij? Rond die kwestie cirkelt het hele oeuvre van Jean-Jacques Rousseau, enfant terrible van de Franse filosofie in de 18de eeuw. Revolutionair politiek denker, maar ook romantisch sentimentalist die droomt van een herstel tussen zelf en natuur, buiten het bereik van de maatschappij. In deze lezing verheldert Willem Lemmens hoe Rousseau vooral erom bekommerd was een antwoord te vinden op de oeroude vraag van de filosofie: hoe moet ik als sterfelijk wezen, als uniek zelf, een authentiek leven leiden? Rousseau beseft dat zonder een rechtvaardige samenleving een echt menswaardig leven niet mogelijk is, maar ervaart tegelijk de moderne samenleving als een belemmering voor de authenticiteit van het zelf. Reikt zijn denken een antwoord aan op die paradox? Dit is de vraag die deze lezing wil beantwoorden.
Spreker: Hoogleraar moderne filosofie en ethiek, Willem Lemmens

